2.2. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę wyjaśnił, że skarżąca, pomimo doręczenia jej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi wraz z informacją o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku, w ustawowym terminie siedmiu dni i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, nie podpisała skargi, ani nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że w sprawie nie zachodziły podstawy do przywrócenia, w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a., uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Prawomocnym postanowieniem z 26.03.2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie WSA w Łodzi z 13.01.2026 r., zgodnie z którym jej wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być poddany merytorycznej kontroli.
3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
3.1. Skarżąca wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę w całości i rozpoznanie sprawy. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. W ocenie skarżącej zarządzenie WSA w Łodzi z 13.01.2026 r. w ogóle nie powinno zostać wydane, gdyż "skarżąca skutecznie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi ponieważ braków wymagających uzupełnienia, uniemożliwiających nadanie jej biegu nie zawierał".
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
W rozpatrywanej sprawie WSA w Łodzi odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w terminie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a.
Skarżąca wnosząc w sprawie skargę w formie papierowej nie podpisała jej. Następnie 7.11.2025 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, do którego załączyła skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego, podpisaną podpisem zaufanym. W wykonaniu zarządzenia z 17.11.2025 r. wezwano ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika skarżącej do "uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dokonanie czynności, która miała być dokonana – podpisanie skargi przez A. K. osobiście bądź nadesłanie jej podpisanego egzemplarza – w takiej postaci, w jakiej została wniesiona pierwotnie (tradycyjnej, papierowej) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania".
Zarządzeniem z 13.01.2026 r. WSA w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 26.03.2026 r. o sygn. III FZ 116/26 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wobec braku terminowego wykonania wezwania przez złożenie osobiście podpisanej skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza w takiej postaci, w jakiej została wniesiona pierwotnie (tradycyjnej, papierowej), zasadnie pozostawiono zarządzeniem wniosek skarżącej bez rozpoznania. Postanowienie to jest prawomocne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca, pomimo doręczenia jej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi wraz z informacją o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, nie podpisała skargi, ani nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że w sprawie również nie zachodziły podstawy do przywrócenia, w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a., uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż prawomocnym postanowieniem z 26.03.2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie WSA w Łodzi z 13.01.2026 r., zgodnie z którym jej wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być poddany merytorycznej kontroli.
W konsekwencji skoro wezwanie do uzupełnienia braków skargi, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 1.10.2025 r., zostało wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego 3.10.2025 r. i uznano je za doręczone 20.10.2025 r., w trybie art. 73 p.p.s.a., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 27.10.2025 r. W ustawowym terminie wyznaczonym w zarządzeniu z 27.10.2025 r. nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym prawidłowo postanowił WSA w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu.
4.2. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia skarżącej.
Sędzia NSA Stanisław Bogucki