Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze, zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535).
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, odmawiającą Skarżącej umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości. Słusznie więc została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 500 zł. Stosownie bowiem do § 2 ust. 3 pkt 12 cyt. wyżej rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że w sprawach ze skarg na decyzje organu podatkowego, odmawiające umorzenia zaległości podatkowej pobiera się wpis stały we wskazanej wysokości (zob. np. uchwałę NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09; a także postanowienia NSA: z 22 kwietnia 2013 r., II FZ 229/13; z 30 sierpnia 2016 r., II FZ 480/16).
Bez wpływu dla oceny prawidłowości zarządzenia w przedmiocie wezwania do uregulowania wpisu pozostawały argumenty dotyczące sytuacji finansowej Skarżącej. Na obecnym etapie postępowania badaniu podlega zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu oceniane wyłącznie pod względem legalności. Podnoszone przez stronę względy możliwości płatniczych były brane pod uwagę w toku postępowania incydentalnego w zakresie prawa pomocy zainicjowanego wnioskiem zawartym w skardze, które zakończyło się prawomocnie odmową przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.