Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 15 października 2024 r. i nie uiściła od niej opłaty, wobec tego stwierdzić należy, że prawidłowe było działanie polegające na wydaniu przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W niniejszej sprawie, skarżąca po prawomocnym rozpoznaniu wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 lutego 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 lutego 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19 akt sądowych), mimo tego należna opłata sądowa nie została uiszczona, a termin do uzupełnienia braku upłynął bezskutecznie w dniu 24 lutego 2015 r. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.