Wyrok NSA z dnia 04 września 2025, sygn. III FZ 383/25

Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 2 p.p.s.a.

Paragraf 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wysokość wpisu stałego bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności wynosi w sprawach ze skarg na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym – 100 zł.

W związku z powyższym skarżący, wobec braku uiszczenia wpisu od skargi, został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Samo wezwanie zawiera właściwą podstawę prawną jego nałożenia, termin wykonania obowiązku i określa konsekwencje nieuiszczenia kwoty wpisu.

Okoliczności podnoszone w zażaleniu nie mogły uzasadniać uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni będący jednocześnie organem egzekucyjnym oraz wierzycielem prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie szeregu tytułów wykonawczych wystawionych przez NUS oraz na podstawie adnotacji (przekazanej 28 lipca 2023 r.) przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej do wynagrodzenia za pracę. W tych okolicznościach, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnoszona przez skarżącego argumentacja, że niniejsza sprawa spełnia wymagania z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. w kontekście uchwały NSA z 23 maja 2016 r., sygn. II GPS 2/15, nie zasługuje na uwzględnienie. Prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczy różnych tytułów wykonawczych, wystawionych nie tylko przez ZUS, ale również przez naczelnika urzędu skarbowego. Taka okoliczność nie determinuje zastosowania w sprawie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych określonego w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. Nie mamy bowiem do czynienia ze sprawą "z zakresu ubezpieczenia społecznego", ale sprawą ze skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, dotyczącym wykonania różnych obowiązków, prowadzonym przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej do wynagrodzenia za pracę. Co więcej organ ten pouczył skarżącego, że właściwym do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku jest tenże organ, jako organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne na ich podstawie.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.