Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ,,p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W tej sprawie, zarządzeniem z 3 marca 2025 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 września 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 16 września 2024 r, z jednoczesnym pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem zażalenia. Wezwanie doręczono Skarżącemu 24 marca 2025 r, a to oznacza, że termin do uiszczenia wpisu upływał z końcem 31 marca 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie ma bowiem podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści. Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania. Skarżący nie został zwolniony od kosztów sądowych. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i n. p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.