Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 22 maja 2026 r. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie zażalenia przez Sąd I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Jak trafnie podkreślił to Sąd I instancji na dzień wydania zaskarżonego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego zażalenia.
Bezsporne w sprawie jest to, że postanowieniem z dnia 14 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2025r. (karta nr 70 akt sądowych). W konsekwencji w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2025 r. (karta nr 82 akt sądowych), pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. (karta nr 83 akt sądowych) Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2025 r. (karta nr 51 akt sadowych), w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy.
Z uwagi na podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji