Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 lipca 2026 r., sygn. I SA/Bk 230/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił M. w M. (dalej: skarżąca) wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 24 marca 2026 r., nr 405.510/D-3/XXIV/25 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz określenia zobowiązania w tym podatku za lata 2021-2024.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalając wniosek wskazał, że przesłanki, mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca. Na marginesie zauważył, że skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała, na jaką szkodę zostanie narażona w razie jej wykonania oraz jakie mogą być jej rozmiary. Nie podała również okoliczności, które mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazała jedynie, że nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na uregulowanie kwoty podatku wraz z ewentualnymi odsetkami od zaległości, jak również nie posiada majątku, który mógłby zostać szybko i łatwo spieniężony. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej, ale również nie przedstawiła dokumentacji źródłowej, wykazującej, że wykonanie decyzji wymiarowej może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec poważnego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji i wniosła zażalenie domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. wyrażające się w odmowie uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji mimo wykazania przez skarżącą, że z wykonaniem decyzji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu podano m.in., że wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji obejmował decyzje organu pierwszej oraz drugiej instancji. W decyzji Burmistrza M. z 3 września 2025 r., znak: [...], ustalono wysokość zobowiązania podatkowego skarżącej - jest ona jak najbardziej wykonalna i może być podstawą prowadzenia przez właściwy organ egzekucji administracyjnej wobec skarżącej. Tym samym nie ma formalnych przeszkód, aby wstrzymać jej wykonalność. Skarżąca podniosła, że w uzasadnieniu postanowienia niezasadnie zarzucono brak uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie to, jak bardzo złożonym organizacyjnie i finansowo procesem jest prowadzenie działalności gospodarczej, w szczególności w ściśle regulowanej branży żywnościowej (którą wykonuje skarżąca), skarżąca nie ma rzeczywistej możliwości przedstawienia dowodów, z których jednoznacznie wynikałaby jej obecna sytuacja finansowa.