Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Skarżąca wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej otrzymała informację o terminie i sposobie jego zaskarżenia (k. 981 – punkt
5 pouczenia). Zażalenie na to postanowienie, pomimo prawidłowego pouczenia, Skarżąca wniosła osobiście. Pismo stanowiące zażalenie zostało wniesione w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego indywidualnym podpisem elektronicznym Strony. Skarżąca nie jest adwokatem lub radcą prawnym ani także doradcą podatkowym, nie podnosiła również w toku postępowania, aby dotyczyło ją którekolwiek wyłączenie od obowiązku sporządzenia przedmiotowego zażalenia przez jedną z wymienionych profesji, ustanowione w art. 175 § 2 p.p.s.a. Obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przez osobę spełniającą wymagane prawem kwalifikacje ma charakter bezwzględny. Tym samym zarzut Skarżącej, dotyczący możliwości samodzielnej reprezentacji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jest zarzutem niezasadnym. W konsekwencji wniesiony środek zaskarżenia nie spełniał wymogu ustanowionego w art. 194 § 4 p.p.s.a., przez co podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.