Wyrok NSA z dnia 01 października 2025, sygn. III FZ 463/25

Postanowieniem z 26 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Po 698/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę wskazując, że w zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, co wynika z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA w Poznaniu.

Skarżąca wystąpiła z zażaleniem na powyższe postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego zmianę i rozpoznanie skargi, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca nie należy do podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a. Przypomnieć również należy, że postanowieniem z 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Po 129/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W zaistniałych okolicznościach uznać należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Skarżąca, po wyczerpaniu trybu instancyjnego w zakresie prawa pomocy, zasadnie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia opłata nie została uiszczona, co obligowało Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi.

Na marginesie wskazać należy, że bez znaczenia pozostaje kwestia złożenia przez skarżącą w treści zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z 26 czerwca 2025 r. kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, albowiem wniosek ten wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia. Nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem, na skutek uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia odnoszącego się do wniosku strony o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe, zatem na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżącej podlegało oddaleniu.