Wyrok NSA z dnia 30 września 2025, sygn. III FZ 484/25

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania - podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu nie uiścił wpisu. Skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie, awizowano dwukrotnie 20 grudnia 2024 r. oraz 30 grudnia 2024 r. Termin na usunięcie braku fiskalnego skargi upływał skarżącemu 10 stycznia 2025 r. Wpis od skargi nie został uiszczony.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że czternastodniowy termin (określony w art. 73 p.p.s.a.) do odbioru przesyłki rozpoczął swój bieg w dniu 20 grudnia 2024 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił zatem w dniu 3 stycznia 2025 r. Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt wydania przesyłki w dniu 7 stycznia 2025 r., bowiem późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Należy także podkreślić, że skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do treści zażalenia wyjaśnia, że pismo dotyczące doręczenia odpisu postanowienia zostało podpisane przez p. M. L. (specjalistę), natomiast zaskarżone postanowienie zostało podpisane przez sędziego WSA - sprawozdawcę D. K.

Odnośnie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszym postępowaniu - w tym zakresie orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z 9 maja 2025 r. w pkt 3 odnotowano wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy i wpisano do repertorium SPP na podstawie odrębnego zarządzenia.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż brak fiskalny nie został uzupełniony przez skarżącego w wyznaczonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi.

Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

-----------------------

2