Wyrok NSA z dnia 30 września 2025, sygn. III FZ 490/25

Pismem z 18 lipca 2025 r. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z 31 lipca 2025 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, przedłożenie zwięzłego uzasadnienia zażalenia oraz złożenie odpisu zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca, w zakreślonym przez Sąd terminie, nadesłała pismo, które nie stanowiło uzupełnienia braków wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Natomiast jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 178 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie uzupełni braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, sąd zażalenie odrzuca (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniesione przez Skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 30 maja 2025 r. zawierało braki formalne (brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, brak zwięzłego uzasadnienia zażalenia oraz brak odpisu zażalenia). W związku z tym Skarżącą prawidłowo wezwano do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni, pouczając ją jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w tym terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało skutecznie doręczone stronie 9 sierpnia 2025 r. (k. 92 akt sądowych). Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.