Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strona jest obowiązana ponosić koszty spowodowane swoim działaniem, w tym uiszczać należne opłaty sądowe.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w cytowanym na wstępuje Rozporządzeniu.
Wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez Stronę skarga na decyzję Organu odwoławczego jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne,
a zatem podlega ona obowiązkowi wpisu sądowego. W sprawie nie jest sporne, że należny od skargi wpis powinien być wpisem stosunkowym, gdyż decyzja skarżona przez Stronę ma charakter decyzji wymiarowej obejmującej konkretną należność pieniężną. Sporna natomiast jest wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 7 akt sądowych) wynika, że Przewodnicząca Wydziału ustaliła wpis od przedmiotowej skargi w wysokości 57.182 zł. W aktach sprawy brak jest natomiast zarządzenia Przewodniczącej, wydanego w trybie art. 218 p.p.s.a. Zasadą jest, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa skarżący w skardze (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Natomiast
w sytuacji, gdy Sąd poweźmie wątpliwości co do podanej wartości przedmiotu zaskarżenia, ma możliwość sprawdzenia z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia
i zarządzenia w tym zakresie dochodzenia celem ustalenia zarówno wartości przedmiotu zaskarżenia, jak i wysokości wpisu. Jak wynika z akt sprawy, pomimo określenia przez Stronę w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu innej, zmodyfikowanej wartości przedmiotu zaskarżenia w niższej kwocie niż wskazała początkowo Strona, Przewodnicząca Wydziału nie skorzystała z powyższej możliwości, podtrzymując przyjętą uprzednio wartość przedmiotu zaskarżenia. W doktrynie prawa przyjmuje się, że strona może wybrać, którą decyzję skarżyć; może więc zaskarżyć także tę jej część z określoną kwotą podatku (por. M. Kuligowska, M. Piłaszewicz, Koszty w ustawie o postępowaniu przed sądem administracyjnym – zagadnienia wybrane, Glosa z 2004, nr 2, s. 9). W przypadku wątpliwości co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia, przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie art. 218 p.p.s.a. Przepis art. 218 p.p.s.a. daje bowiem przewodniczącemu wydziału sądu administracyjnego uprawnienie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, podanego w piśmie wszczynającym postępowanie
w danej instancji (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Ustalenie wysokości wpisu stosunkowego jest możliwe dopiero po prawidłowym określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, do czego zobowiązany jest sąd I instancji.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł
o uchyleniu zaskarżonego zarządzenia.