Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 527/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił S. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca, spółdzielnia) wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z 12 marca 2025 r., nr SKO.4100.475.234.2024.PD w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że skarżąca nie wykazała ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie pismem z 25 sierpnia 2025 r. skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wskazała m.in., że Sąd rozstrzygając o przyznaniu ochrony tymczasowej nie musi mieć pewności co do wystąpienia szkody, ale też powinien wnikliwie zbadać sprawę, dążąc do wyjaśnienia jej tak, by przesądzić o stopniu prawdopodobieństwa jej wystąpienia. We wniosku zarząd spółdzielni wskazał, że sprawa nie dotyczy spółdzielni a wspólnoty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 61). Z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 3 października 2011 r., I FSK 1427/11, CBOSA). W sytuacji, gdy chodzi o orzeczenie rodzące obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację finansową oraz wykazanie, że uszczuplenie majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia w konkretnej rozpatrywanej sprawie.