Wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2025, sygn. III FZ 519/25

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

4. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym, stosownie do art. 20 przywołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto, postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości stanowisko i argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie sędzi NSA Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, tak z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak i w oparciu o wniosek skarżącej (art. 19 p.p.s.a.). Skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych i weryfikowalnych okoliczności, które wskazywałyby na stronniczość sędzi oraz żadnego dowodu na poparcie swojego wniosku w zakresie przesłanek z art. 18 lub art. 19 p.p.s.a. Natomiast sędzia, której dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania złożyła do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 p.p.s.a.

Ponadto, stwierdzić należy, że wbrew stanowisku skarżącej, w niniejszej sprawie nie toczy się wobec sędzi Alicji Stępień postępowania o wyłączenie od orzekania. W aktach sprawy brak jest bowiem wniosku z 30 lipca 2024 r., na który powołuje się strona.

Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o weryfikację przesyłki o numerze 00459007734832859299. Z uzyskanych informacji wynika, że przesyłka o podanym powyżej numerze wpłynęła do tego sądu, a znajdujący się w niej wniosek został zarejestrowany i rozpatrzony w sprawie I SA/Gd 128/24. Stwierdzić należy, że we wniosku tym, którego kserokopię przesłano do akt sprawy, nie widnieje poprawna sygnatura niniejszej sprawy, tj. I SA/Gd 524/24, nie wskazano również prawidłowej daty zarządzenia o wyznaczeniu składu orzekającego w niniejszej sprawie, nie można więc uznać, że wniosek na który powołuje się strona został błędnie zarejestrowany.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności sędzi NSA Joanny Zdzienickiej-Wiśniewskiej, a ponadto wniosku takiego nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w toku kontroli instancyjnej podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.