2.1. W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
2.2. Z akt sprawy wynika, że skarżący wraz z zażaleniem na zarządzenie na złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Wr 56/25, odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł sprzeciw, który nie został przez sąd pierwszej instancji rozpoznany.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w pierwszej kolejności należy rozpoznać sprzeciw strony od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Wr 56/25, dlatego też należy zwrócić zażalenie skarżącego do sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcia wniosku skarżącej o udzielenie prawa pomocy będzie bowiem miało bezpośredni wpływ na obowiązek uiszczenia opłaty od zażalenia.
2.3. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków