Wyrok NSA z dnia 02 grudnia 2025, sygn. III FZ 527/25

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 366 z późn. zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie wnoszący zażalenie nie podważył w sposób skuteczny domniemania, że zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi dotarło do rąk adresata. Domniemanie prawdziwości danych przedstawionych przez doręczyciela może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalił jednak skutecznie tego domniemania. Nie przedstawił on bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia mu zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 5 i 13 lutego 2025 r., odpis zarządzenia został pozostawiony w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 19 lutego 2025 r. Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upływał z dniem 26 lutego 2025 r.

Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek procesowych dochodząc do właściwej konkluzji, iż w analizowanym przypadku należało odrzucić skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.