Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 lipca 2025 r., I SA/Gd 495/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi K. K. (dalej jako: "Skarżący") odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 maja 2025 r. oraz decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 6 lutego 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.
Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, iż w skardze do Sądu I instancji zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na groźbę niepowetowanej straty. Wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku.
Zdaniem Sądu I instancji Skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadniając swój wniosek strona ograniczyła się wyłącznie do wskazania, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione grożącą niepowetowaną stratą. Wnioskodawca nie przedstawił jednak swojej sytuacji majątkowej, co uniemożliwia dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji może mieć wpływ na stan finansów Skarżącego. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym i rodzinnym strony.
Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego pismem z 8 sierpnia 2025 r. złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, ewentualnie, w razie uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, uchylenie zaskarżonego postanowienia, rozpoznanie wniosku i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
Przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy i treść orzeczenia, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") poprzez nieprawidłowe uznanie, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie Skarżącego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja nakłada na Skarżącego obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego w znacznej wysokości, znacząco przekraczającej możliwości finansowe Skarżącego, a ponadto została wydana z naruszeniem prawa, co w konsekwencji powoduje zagrożenie dla utrzymania koniecznego Skarżącego oraz możliwość powstania po jego stronie znacznych problemów finansowych, przekraczających również wysokość zasądzonego zobowiązania podatkowego;