Wyrok NSA z dnia 20 listopada 2025, sygn. III FZ 536/25

Pismem z 25 września 2025 r., Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z 17 września 2025 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a), wysokość którego każdorazowo określa się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "Rozporządzenie"). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 przywołanego Rozporządzenia w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł.

Analiza akt sprawy wskazuje, że Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku fiskalnego zażalenia, albowiem zaskarżone postanowienie nie podlega przedmiotowemu wyłączeniu z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W judykaturze wskazuje się, że wolne od wpisu, tak jak stanowi to art. 220 § 3 i 4 p.p.s.a., są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (vide: postanowienie NSA z 26.10.2005 r., I OZ 1096/05, LEX nr 849569). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie podstawą do odrzucenia wniesionej przez Stronę skargi były braki o charakterze formalnym (brak podania numeru PESEL), wobec czego prawidłowo WSA wezwał do jego uiszczenia. Nadto należy zwrócić uwagę, iż Skarżący nie korzysta z prawa pomocy, albowiem wniosek

w zakresie zwolnienia od kosztów został pozostawiony bez rozpoznania, a powyższe orzeczenie jest prawomocne (k. 14 akt sprawy I SPP/Sz 76/25).

Tym samym, Przewodniczący Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zarządzeniu zawarto informację

o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku.

W treści zażalenia nie podniesiono jednocześnie argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia. Przedstawiona w treści zażalenia argumentacja nie zawiera zarzutów natury formalnej bądź materialnej, stąd niemożliwym było odniesienie się do niej przez Naczelny Sąd Administracyjny

w szerszym zakresie.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw.

z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.