Skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosków o sprostowanie i uzupełnienie postanowień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku (postanowienia) z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przywołane przepisy mają odpowiednie zastosowanie do wydawanych przez sąd postanowień (art. 166 p.p.s.a.), a także do zarządzeń przewodniczącego wydziału (art. 167 p.p.s.a).
Z akt tej sprawy wynika, że w pismach z 9 lutego (błędnie wpisana data 9 stycznia) 2024 r., 9 września 2024 r. i 28 października 2024 r. Skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie postanowień odpowiednio z 16 stycznia 2024 r., 14 sierpnia 2024 r. i 2 października 2024 r. przez zmianę przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, twierdząc, że przedmiot jego skargi nie dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego na 2023 r., ale wniosku o wydanie uchwały zwalniającej go od "opłat podatkowych" z tytułu gospodarstwa rolnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zmiana jakiej domagał się Skarżący nie mieściła się w dyspozycji art. 156 § 1 p.p.s.a., bowiem w istocie domagał się zmiany przedmiotu sprawy rozpoznawanej przez sąd pierwszej instancji. Tymczasem przedmiot ten prawidłowo został określony w oparciu o treść skargi, która bez wątpienia dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 18 maja 2023 r. nr SKO/CZ/400/2228/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. Nie ma więc mowy o niedokładności, błędzie pisarskim albo rachunkowym lub innej oczywistej omyłce w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi też podstawa do uzupełnienia orzeczeń Sądu, w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Samo przekonanie Skarżącego, o błędnym przedmiocie sprawy, nie jest przesłanką uzupełnienia postanowienia. W świetle przywołanych okoliczności, zaskarżone postanowienie o oddaleniu wniosków Skarżącego należało uznać za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.