Wyrok NSA z dnia 03 grudnia 2025, sygn. III FZ 553/25

W piśmie z dnia 25 czerwca 2025 r. Skarżący wskazał, że datą, w której ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 20 maja 2025 r. Dodatkowo podniósł, że jest prześladowany przez policję, prokuraturę, sądy i urzędy. Dwukrotnie został skazany jako niewinny człowiek. Wskazał, że ukradziono mu ziemię i zmieniono granice. Skarżący twierdzi że choruje i jest w trakcie diagnostyki. Ponadto musi sam robić zakupy, prasować, gotować, dbać o ogród, wykonywać zabiegi techniczne na polach. W ocenie Strony spraw urzędowych jest tak dużo, że nie jest w stanie odpisywać na urzędową korespondencję.

Skarżący na poparcie swoich twierdzeń przysłał m.in. zaświadczenie lekarskie z dnia 27 września 2024 r., zlecenie wykonania badań diagnostycznych z dnia 10 marca 2025 r., a ponadto liczne dokumenty świadczące o toczących się w jego sprawie postępowaniach administracyjnych i sądowych.

Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oddalił wniosek Skarżącego.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o przywrócenie terminu, sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku w formie pisemnej tradycyjną pocztą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przywrócenia terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku niewystarczające są argumenty Skarżącego sprowadzające się do twierdzenia, iż uchybienie terminu wynikało z nadciśnienia tętniczego, nerwów i stresu wynikających z ogromu spraw sądowych z jego udziałem. Jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw. Nadmiar obowiązków związanych z prowadzeniem innych postępowań (sądowych i administracyjnych) nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie. Przemęczenie spowodowane ilością spraw nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej niezachowanie terminu do wniesienia powyższego wniosku, tym bardziej, że Skarżący nie wykazał, iż nie mógł się posłużyć osobami trzecimi w dokonaniu tej czynności procesowej.

Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.