Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2025, sygn. III FZ 583/25

Skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 2/15.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie, po prawomocnym rozpoznaniu zażalenia skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, prawidłowo wezwano skarżącego do prawomocnego wykonania tego zarządzenia poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 19 sierpnia 2025 r., a więc siedmiodniowy termin, do którego należało uiścić brakujący wpis, upłynął 26 sierpnia 2025 r. W terminie tym, jak wskazano wyżej, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co zostało potwierdzone stosowną notatką urzędową z Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku. W konsekwencji prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, gdyż pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszona przez skarżącego argumentacja, że niniejsza sprawa spełnia wymagania z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. w kontekście uchwały NSA z 23 maja 2016 r., II GPS 2/15, nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczy różnych tytułów wykonawczych, wystawionych nie tylko przez ZUS, ale również przez naczelnika urzędu skarbowego. Z uwagi na zaistnienie zbiegu egzekucji administracyjnej Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] przekazał tytuły wykonawcze celem łącznego prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Egzekucja prowadzona jest zatem nie tylko na podstawie tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ale również na podstawie tytułów wystawionych przez NUS. Taka okoliczność nie determinuje zastosowania w sprawie ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych o którym mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe, zatem na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżącego podlegało oddaleniu.