Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 26.02.2025 r., III FZ 59/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie S. N. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23.12.2024 r., I SA/Łd 312/24.
2. Zarówno skarżący, jak i B.N. (dalej: zainteresowana), wnieśli tożsame zażalenia na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26.02.2025 r. W uzasadnieniu zażaleń wskazali, że wnioski o wyłączenie sędziów nie są rozpatrzone, w tej sytuacji nie ma więc prawomocnych orzeczeń, natomiast zażalenie powinno być rozpatrzone. W końcowej części zażaleń wnieśli o wyłączenie sędziego NSA Bogusława Woźniaka.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 26.02.2025 r.