Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 lutego 2025 r., I SPP/Gl 24/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. L. (dalej: "Skarżący") na postanowienie tego sądu z 22 lipca 2024 r., utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 28 maja 2024 r., o odmowie przyznania Skarżącemu prawa pomocy, w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 7 sierpnia 2023 r., nr SKO.F/41.4/700/2023/13371, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniesione zażalenie było niedopuszczalne.
Na powyższe postanowienie, pismem z 24 marca 2025 r. Skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. dalej: "p.p.s.a"), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).