Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 zażalenie takowe może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące w przypadku strony skarżącej (zob. postanowienie NSA z 26 września 2025 r., sygn. akt III OZ 470/25). Zgodnie z treścią przytoczonej regulacji art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, co oznacza nie tylko fizyczne sporządzenie przez osobę z kręgu wskazanego w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., ale również jego podpisanie.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a., co oznacza jego nieusuwalność (przykładowo: postanowienie NSA z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12, postanowienie NSA z 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04, postanowienie NSA z 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 318/11).
Przenosząc powyższe rozważania, na grunt przedmiotowej sprawy przypomnieć należy, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 3 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności wskazano, iż zażalenie od rzeczonego postanowienia winno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Pomimo skierowanego do Skarżącego prawidłowego pouczenia, zażalenie nie czyniło zadość wymogowi przymusu adwokacko-radcowskiego. Trafnie bowiem wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że z akt sprawy nie wynika, aby podpisana osoba należała do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji jako prawidłowe należy ocenić działanie Sądu pierwszej instancji, który odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.