Postanowieniem z 9 października 2025 r., I SPP/Op 73/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił sprzeciw S. L. (dalej: ,,Skarżący") na postanowienie starszego referendarza sądowego z 1 września 2025 r., o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 26 września 2024 r., nr 1601-IEW.720.39.2024, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Na powyższe postanowienie, pismem z 3 listopada 2025 r., Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc w nim o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ,,p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6−8, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W tej sprawie postanowienie starszego referendarza sądowego z 1 września 2025 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni zostało doręczone do rąk dorosłego domownika 5 września 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k-18 akt sądowych dotyczących prawa pomocy). Skoro zatem odpis w/w postanowienia referendarza sądowego został doręczony Skarżącemu 5 września 2025 r., to tym samym 7 – dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 12 września 2025 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, Skarżący dopiero 17 września 2025 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), wniósł sprzeciw od wskazanego postanowienia. W zaistniałej sytuacji sprzeciw ten należało odrzucić zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., co też słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uczynił.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jedynie na marginesie można dodać, że podniesione w zażaleniu argumenty, mogą stanowić przesłanki wniosku o przywrócenie terminu, w żaden sposób jednak nie podważają prawidłowości rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu sprzeciwu jako wniesionego po terminie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.