Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła do WSA w Poznaniu ze skargą na postanowienie SKO w Poznaniu z 28 lutego 2025 r. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie właściwy jest zatem wpis stały, określony w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM. Tym samym, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zważając na to, że skarżąca nie została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, brak jest podstaw do stwierdzenia, że wpis sądowy od skargi jest nieuzasadniony.
Podnoszone w uzasadnieniu zażalenia argumenty dotyczące złej sytuacji finansowej skarżącej pozostają bez wpływu na przedmiot niniejszego postępowania wpadkowego dotyczącego wpisu od skargi, mogą być one bowiem podnoszone w postępowaniu dotyczącym prawa pomocy. Na obecnym etapie postępowania badaniu podlega zarządzenie o wezwanie do uiszczenia wpisu oceniane wyłącznie pod względem legalności.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości, prowadząc do konieczności oddalenia zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.