Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 14 listopada 2025 r., I SA/Łd 251/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie B. N. (dalej: "skarżąca", "strona") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 lipca 2025 r. I SA/Łd 251/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 26 lutego 2025 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").
2. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że pomimo ustawowego przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżąca samodzielnie wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, chociaż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. Zdaniem sądu pierwszej instancji, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).