Wyrok NSA z dnia 02 marca 2026, sygn. III FZ 695/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wskazano, że niezachowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi świadczy o niedołożeniu należytej staranności przez podmiot, z którego usług skarżąca korzysta w prowadzonej przez siebie działalności, co zdaniem sądu wyłącza możliwość przywrócenia terminu.

2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

2.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

2.2. W myśl art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.).

Kluczowym zagadnieniem w sprawie o przywrócenie terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy. Wskazać zatem w pierwszej kolejności trzeba, że postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym, czynności podejmowane przez strony muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach i w stosownej formie. Terminy do składania wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na ujemne skutki procesowe.

2.3. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie zatem ocenił, że wskazane przez skarżącą okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skarżąca, jak sama przyznała, korzysta z usług zewnętrznej firmy w zakresie pełnej obsługi finansowo-księgowej. Owa firma, prowadzona w formie spółki z o.o., jest profesjonalnym podmiotem, a więc przedsiębiorcą, zajmującym się zawodowo kwestiami kadrowo-rachunkowymi. Zaznaczyć trzeba, że od przedsiębiorcy wymagana jest szczególna staranność wyrażająca się większą zapobiegliwością, rzetelnością i dokładnością w działaniu, które oceniać należy w kontekście wymaganej od profesjonalnego uczestnika obrotu podwyższonej staranności, z uwagi na zawodowy charakter prowadzonej działalności.

Brak dbałości o własne interesy i należytej staranności przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - oznacza brak wyłączenia winy w przypadku choćby lekkiego niedbalstwa, tym bardziej brak dbałości o interesy mocodawcy. Wskazane zaniedbania obciążają samego skarżącego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu.

2.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji