Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 345/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie zażaleniowe zainicjowane zażaleniem J. L. na postanowienie tego Sądu z 23 czerwca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 12 września 2024 r., nr SKO.F/41.4/597/2024/10808, w przedmiocie ulgi płatniczej.
W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w wyniku postanowienia Sądu z 28 sierpnia 2025 r. przywracającego Skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu, który zostanie merytorycznie rozpoznany. W ocenie WSA, konieczne w takiej sytuacji jest umorzenie postępowania wpadkowego wszczętego zażaleniem od postanowienia, którego negatywne dla Skarżącego skutki zostały już w inny sposób unicestwione.
Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 26 listopada 2025 r. Skarżący złożył zażalenie, w treści którego wyraził ogólne niezadowolenie z rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu.
Na wstępie wskazać należy, że w procesie rozpoznawania zagadnienia uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej i skorelowanej z tym zdarzeniem sankcji odrzucenia środka zaskarżenia, połączonego z instytucją jego przywrócenia, należy dostrzegać rozbieżności między przesłankami warunkującymi zasadność odrzucenia środka zaskarżenia wobec nieprawidłowości doręczania korespondencji wpływających na rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonych czynności bądź samoistnym uchybieniu terminu przez zainteresowanego, a przesłankami umożliwiającymi skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu. Powyższe kwestie pozostają rozbieżne, nie mogąc zachodzić łącznie w odniesieniu do jednego stanu faktycznego. Przyjęcie oceny o braku należytego wypełnienia obowiązków w procesie doręczania korespondencji, tj. jego nieskuteczności, niweczy skutki prawne skorelowane przez przepisy z odbiorem korespondencji, co oznacza, że wiążący się z takim zdarzeniem termin ustawowy do dokonania czynności procesowej nie rozpoczyna biegu. Podobnie – przesądzenie dokonania przez zainteresowanego spóźnionej czynności i tym samym stwierdzenie zasadności stosowania sankcji odrzucenia środka zaskarżenia pozwala rozważać dopuszczalność przywrócenia terminu do dokonania danej czynności. Jednocześnie, prawomocne przesądzenie tych kwestii umożliwia zainteresowanej stronie ubieganie się o przywrócenie terminu. Tylko wszak termin zakończony może zostać przywrócony.