2.1. Zażalenie jest bezzasadne.
2.2. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do treści art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W świetle art. 234 § 1 i § 2 p.p.s.a., za odpis wyroku z uzasadnieniem, przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej jedynie za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu (art. 234 § 3 p.p.s.a.). Wyjątek ten nie dotyczy jednak rozpoznawanej sprawy, gdyż wyrok sądu pierwszej instancji, oddalający skargę strony, należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 141 § 2 p.p.s.a.
2.3. W tej sprawie skarżący zwrócił się do sądu pierwszej instancji o sporządzenie uzasadnienia wydanego przez ten sąd wyroku z 19 sierpnia 2025 r., I SA/Gd 708/23. W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem czynności podjęte przez sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie były prawidłowe. Cała argumentacja zawarta w zażaleniu w istocie nie odnosi się do treści zaskarżonego zarządzenia, lecz wyraża ogólne niezadowolenie z funkcjonowania sądów.
2.4. Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.