Wyrok NSA z dnia 24 marca 2026, sygn. III FZ 714/25

Sygnatura: III FZ 714/25
Data orzeczenia: 24 marca 2026
Sąd: Naczelny Sąd Administracyjny (NSA)
Status: Prawomocne
Podatnik: spółka z o.o.

Streszczenie

C. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika G. J., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postanowieniem z 30 września 2025 r. (sygn. akt I SA/Wr 581/25) sąd ten odrzucił skargę Spółki. Pełnomocnik wniósł wcześniej również skargi w imieniu własnym oraz dwóch innych osób fizycznych (R. J. i R. J.1). Po odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. wszystkie cztery podmioty złożyły zażalenia na to postanowienie. Od żadnego z zażaleń nie uiszczono należnych wpisów sądowych. W związku z tym Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu zarządzeniem z 31 października 2025 r. wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu od jej zażalenia w kwocie 100 zł, wyznaczając siedmiodniowy termin pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. Podstawą prawną wezwania były art.…

220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM w sprawie wysokości wpisów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca nie uiściła wpisu, nie przyznano jej także prawa pomocy. Na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia, podnosząc zarzut zablokowania drogi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stronniczości sądu pierwszej instancji oraz naruszenia art. 32 i 45 Konstytucji RP. Argumentował również, że sąd generuje niepotrzebne koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych. Czy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA we Wrocławiu z 31 października 2025 r. wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi w wysokości 100 zł jest zgodne z prawem, czy też narusza konstytucyjne prawa do sądu i równości, a także czy w przypadku wielości skarżących każdy z nich zobowiązany jest do uiszczenia odrębnego wpisu od wniesionego zażalenia? Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej, uznając zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem. NSA stwierdził, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono opłaty, a w razie braku opłaty przewodniczący wzywa do jej uiszczenia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wysokość wpisu od zażalenia, określona w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM, wynosi 100 zł. Skarżąca nie uiściła tego wpisu, nie uzyskała też prawa pomocy, zatem wezwanie było konieczne i uzasadnione. Ponadto NSA wyjaśnił, że skoro zażalenia wniosły cztery różne podmioty, to każde z nich zostało prawidłowo wezwane do uiszczenia odrębnego wpisu. W konsekwencji NSA uznał, że zarządzenie z 31 października 2025 r. nie narusza prawa ani Konstytucji i oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

jeszcze 279 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Dnia 24 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 581/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W., R. J., R. J.1., G. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r. nr SKO 4810.35.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

UZASADNEINIE

Zarządzeniem z 31 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 581/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie RM), wezwał C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) za pośrednictwem pełnomocnika G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie WSA we Wrocławiu z 30 września 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z w W. w sprawie ze skargi C. sp. z o.o., G. J., R. J., R. J.1.

Na powyższe zarządzenie Skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika G. J. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniosła, że wezwanie stanowi zablokowanie drogi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując jednocześnie na stronniczość Sądu pierwszej instancji i naruszenie art. 32 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Skarżącej, WSA we Wrocławiu generuje koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych.

W rozpatrywanej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 30 września 2025 r. odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. Następnie Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że Skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 31 października 2025 r. odpowiada prawu zarówno co do zasady, jak i wysokości.

Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącej podnoszonych w zażaleniu, wskazać należy, że skargę do Sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i trzech innych skarżących. Jeśli postanowieniem z 30 września 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o., a następnie Skarżąca oraz troje innych skarżących wniosło zażalenia, prawidłowo każde ze skarżących zostało wezwane do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.

jeszcze 303 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo