Wyrok NSA z dnia 10 marca 2026, sygn. III FZ 96/26

Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Są to stosowne rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w zależności od tego, czy stronę reprezentuje adwokat, radca prawny bądź – zgodnie z art. 205 § 4 p.p.s.a. – doradca podatkowy lub rzecznik patentowy.

W sprawie niniejszej na koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw składają się poniesione przez skarżącą koszty sądowe oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika. Z akt sprawy wynika, że w związku z wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawie (43338 zł), wysokość wpisu sądowego od skargi wynosiła 1301 zł na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Strona skarżąca uiściła stosowną opłatę na rachunek bankowy WSA w Warszawie w częściach: najpierw w wysokości 1300,14 zł (k. 40 akt sądowych), a następnie 86 gr (k. 48 akt sądowych). Ponadto pismem z 25 listopada 2024 r. do sprawy wstąpił umocowany przez stronę skarżącą pełnomocnik w osobie r. pr. M. K., składając stosowne pełnomocnictwo wraz z uiszczoną od niego opłatą skarbową. Pełnomocnik odpowiedział wówczas na wezwanie sądu skierowane do strony skarżącej dotyczące podpisania skargi przez osobę uprawnioną i przedłożył podpisaną przez siebie skargę zawierającą również wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. A zatem sąd pierwszej instancji uwzględniając skargę Wspólnoty prawidłowo zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 4918 zł, na którą składają się wpis od skargi w kwocie 1301 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 3600 zł – na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) i opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje przy tym, że pomimo prawidłowo zasądzonej kwoty WSA w Warszawie lakonicznie odniósł się do tej kwestii w uzasadnieniu wyroku. Przede wszystkim Sąd wojewódzki nie wskazał podstawy prawnej z art. 205 § 2 p.p.s.a. i nie wyjaśnił co składa się na zasądzoną kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z rozpoznaniem sprawy w trybie uproszczonym organ mógł też nie wiedzieć o wstąpieniu do sprawy pełnomocnika strony skarżącej. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych jest jednak prawidłowe co do wysokości, więc Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia organu.

Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Wniosek pełnomocnika strony skarżącej zawarty w odpowiedzi na zażalenie o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego nie zasługiwał na uwzględnienie z uwagi brak ustawowych podstaw (uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).