Treść orzeczenia
I CNP 103/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
14 października 2025 r.
SSN Krzysztof Wesołowski
na posiedzeniu niejawnym 14 października 2025 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi P. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 28 marca 2023 r., I ACa 1929/22 (I WSC 39/24),
wydanego w sprawie z wniosku P. K.
z udziałem D . K. i prokuratora
o nakazanie powrotu dziecka,
1. odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia;
2. zasądza od P . K. na rzecz radcy prawnego E. T. kwotę 240
(dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o podatek od
towarów i usług we właściwej stawce z odsetkami ustawowymi
za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
odpisu postanowienia zobowiązanemu do dnia zapłaty, tytułem
wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną D .K. z urzędu
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
M.L.
UZASADNIENIE
I CNP 103/24
2
W związku ze skargą uczestnika postępowania P . K. o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w
Warszawie z 28 marca 2023 r.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Orzeczenie niezgodne z prawem, to orzeczenie niewątpliwie sprzeczne
z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie
przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco
błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie
wymaga głębszej analizy prawniczej. Niezgodność z prawem rodząca
odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa musi zatem mieć charakter
kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku
orzeczeniu sądu można przypisać cechy bezprawności (zob. wyrok Sądu
Najwyższego z 28 lutego 2018 r., sygn. akt II CNP 21/17, postanowienie Sądu
Najwyższego z 31 stycznia 2022 r., I CNP 8/22).
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jako środek procesowy o szczególnym charakterze musi spełniać wszystkie