Treść orzeczenia
I CNP 119/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
2 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 2 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi P.B. o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym
Sądu Rejonowego we Wschowie z 1 lipca 2024 r., I Nc 261/24,
wydanego w sprawie z powództwa B.B.
przeciwko P.B.
o zapłatę,
1. odrzuca skargę;
2. przyznaje adw. M.K. od Skarbu Państwa – Sądu
Rejonowego we Wschowie kwotę 2.700 zł (dwa tysiące
siedemset złotych), podwyższoną o stawkę podatku VAT,
tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
skarżącemu z urzędu.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą P.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Wschowie z 1 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CNP 119/25
2
Zgodnie z art. 424 1 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia, która co do zasady jest dopuszczalna jedynie
od orzeczenia sądu drugiej instancji (art. 424 1 § 1 k.p.c.), w wyjątkowych
wypadkach może być wniesiona także od prawomocnego orzeczenia sądu
pierwszej instancji. W takiej sytuacji skarżący powinien wykazać, że występuje
wyjątkowy wypadek w rozumieniu tego przepisu (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, pojęcie „wyjątkowy wypadek”
w rozumieniu art. 424 1 § 2 k.p.c. odnosi się zarówno do przyczyn niezgodności z
prawem orzeczenia, jak i do powodów nieskorzystania przez stronę z możliwości
zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (zob. np. postanowienia: z 2 lutego
2006 r., I CNP 4/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 113; i z 29 listopada 2006 r., II CNP
85/06; z 22 marca 2016 r., III CNP 1/16). Zarzucając natomiast, że doszło do
naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności
albo praw człowieka i obywatela, skarżący powinien nie tylko ściśle określić, jakie