Treść orzeczenia
I CNP 124/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Karol Weitz
19 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi E. B. i A. M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z 12 lipca 2022 r., IV Ca 1270/17,
wydanego w sprawie z powództwa miasta stołecznego Warszawy
przeciwko E. B. i A. M.
o eksmisję,
1. Odrzuca skargę.
2. Oddala wn iosek powoda o zasądzenie zwrotu kosztów
postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
UZASADNIENIE
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, pozwalającym na zakwestionowanie
orzeczeń, których wydanie stało się źródłem szkody, a które równocześnie
pozostają w oczywisty i rażący sposób sprzeczne z prawem.
Podstawę uwzględnienia skargi stanowić może wadliwość orzeczenia
o zasadniczym i ewidentnym charakterze, nie zaś każdy, nawet margina lny
czy wątpliwy, wypadek jego sprzeczności z prawem (por. m.in. postanowienia
Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, nie publ. oraz
z dnia 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14, nie publ.). Równocześnie skarga
o stwierdzenie niezgod ności z prawem prawomocnego wyroku posiada ściśle
I CNP 124/23
2
określony cel - służąc uzyskaniu prejudykatu w rozumieniu art. 417 1 § 2 k.c.,
niezbędnego do dochodzenia odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu
Państwa w odrębnym postępowaniu.
Zgodnie z 424 5 § 1 k.p.c., skarga powinna zawierać oznaczenie wyroku,
od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całoś ci
lub w części (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2),
wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3),