Treść orzeczenia
I CNP 132/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
23 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi T.C. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z 13 października 2023 r., II Ca 1935/23,
wydanego w sprawie z powództwa T .C.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
1. odrzuca skargę;
2. obciąża T .C. kosztami postępowania wywołanego
wniesieniem skargi, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
(A.G.)
UZASADNIENIE
Powód T.C. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 13 października 2023 r.,
sygn. akt II Ca 1935/23, wydanego w sprawie o zapłatę, zaskarżając go w części.
Skargę oparł na zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 361 § 1 k.c. w zw.
z art. 362 k.c. oraz art. 6 k.c. i wobec powyższych zarzutów wniósł o uznanie tego
wyroku za niezgodny z prawem.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
I CNP 132/24
2
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, którego celem nie jest uchylenie lub
zmiana zaskarżonego orzeczenia, lecz jedynie zainicjowanie postępowania
zmierzającego do realizacji odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa
za wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem (art. 417 1 § 2 k.c. w zw. z art. 77
Konstytucji RP). Ze względu na swój charakter skarga ta jest środkiem
sformalizowanym, co oznacza, że – poza spełnieniem przesłanek dopuszczalności
skargi określonych w art. 424 1 § 1 k.p.c. – musi zawierać wszystkie elementy
konstrukcyjne wskazane w art. 424 5 § 1 k.p.c. Wymagania te mają charakter
samodzielny i muszą być spełnione kumulatywnie. Brak choćby jednego z nich
powoduje, że skarga jest dotknięta wadą istotną, nienaprawialną w trybie
właściwym dla usuwania braków formalnych, i podlega odrzuceniu a limine (art.
424 8 § 1 k.p.c.).