Treść orzeczenia
I CNP 23/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
20 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 21 lipca 2022 r., I ACa 21/22 (WSC 128/22 no),
wydanego w sprawie z powództwa I .K., M.K., K.K. i P.K.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń spółce akcyjnej w S., Ubezpieczeniowemu
Funduszowi Gwarancyjnemu w W.
o zadośćuczynienie,
1. odrzuca skargę;
2. zasądza od skarżącego Ubezpieczeniowego Funduszu
Gwarancyjnego w W. na rzecz każdego z powodów: I .K., M.K.,
K.K. i P.K. kwoty po 1367 (tysiąc trzysta sześćdziesiąt siedem)
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia skarżącemu odpisu
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.
(A.G.)
UZASADNIENIE
I CNP 23/23
2
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. jako strona skarżąca
(wcześniej pozwany), wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 21 lipca 2022 r., sygn. akt
I ACa 21/22, kwestionując jego część. Skarżący zarzucił, że powyższe
rozstrzygnięcie jest niezgodne z przepisami postępowania, tj. art. 384 k.p.c. oraz
art. 378 § 1 k.p.c., a także z przepisami prawa materialnego w postaci art. 481 § 1
k.c. w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r.
o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym
i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 124, poz.
1152).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie zainicjowanej wniesioną skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego wyroku zastosowanie mają przepisy kodeksu
postępowania cywilnego dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem