Treść orzeczenia
I CNP 24/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
8 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 8 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi Ś . spółki akcyjnej w G .
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Gliwicach
z 11 kwietnia 2024 r., X Ga 372/23,
wydanego w sprawie z powództwa Ś . spółki akcyjnej w G.
przeciwko O. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P .
o zapłatę,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 424 9 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest
oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w
powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z
tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 417 § 1 w związku z
art. 417 1 § 2 k.c.). Mając na względzie, że odpowiedzialność ta wiąże się z istotą
władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej, w judykat urze, przy aprobacie
Trybunału Konstytucyjnego, utrwaliło się stanowisko, że niezgodnym z prawem w
rozumieniu art. 424 1 § 1 k.p.c. w związku z art. 417 1 § 2 k.c. jest tylko takie
orzeczenie, którego nieprawidłowość ma charakter kwalifikowany, elementarny i
oczywisty (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 r.,
I CNP 24/25
2
SK 4/11, OTK- A 2012, nr 8, poz. 97 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 31
marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 4 stycznia 2007 r.,
V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174, i z dnia 13 stycznia 2017 r.,
III CNP 3/16). Rozumiana w ten sposób bezprawność zaskarżonego orzeczenia
musi stanowić wykładnik oceny, czy złożona skarga podlega merytorycznemu
rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy.