Treść orzeczenia
I CNP 26/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
23 maja 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 maja 2024 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi T. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z 5 sierpnia 2021 r., III Ca 413/21
wydanego w sprawie z powództwa T. B.
przeciwko S. spółce akcyjnej w S.
o zapłatę,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania
UZASADNIENIE
Powód T.B. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, oddalającego apelację
skarżącego w sprawie o zapłatę przeciwko E. S.A. z siedzibą w S ..
Dążąc do wykazania, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem,
powód przedstawił wywód, z którego wynikać miało, iż Sąd drugiej instancji
nieprawidłowo ustalił koszty najmu pojazdu zastępczego należnego od pozwanej
ubezpieczycielki osobie poszkodowanej, która wynajęła od powoda samochód
i przelała na niego roszczenie odszkodowawcze przysługujące jej względem
pozwanej. Skarżący stwierdził, że skoro w sprawie ustalono, iż ubezpieczycielka
zaoferowała poszkodowanej najem zastępczy po stawce 95 zł za dzień na okres
14 dni (jako ofertę podmiotu współpracującego z ubezpiecz ycielką), a w sprawie
I CNP 26/23
2
sądowej ustalono, że umówiona przez poszkodowaną z powodem jako
wynajmującym stawka 190 zł za dzień była rynkowa, to – skoro okres
uzasadnionego najmu wynosił 34 dni – Sąd powinien był uwzględnić powództwo za
okres od 15 do 34 dnia pr zy zastosowaniu stawki 190 zł za dzień. Tymczasem
w sprawie przyjęto, że stawka niższa, to jest 95 zł za dzień, była właściwa dla
całego okresu najmu – co, w przekonaniu skarżącego, stanowiło o naruszeniu
art. 361 § 1 i 2 oraz art. 362 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W przedmiocie przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzeka w ramach tzw. przesądu,