Treść orzeczenia
I CNP 59/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
27 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi E. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach
z 8 stycznia 2026 r., III Ca 628/25 (III WSC 4/26),
wydanego w sprawie z powództwa E . P.
przeciwko D. B.
o zapłatę,
I. odrzuca skargę;
II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1800 zł (tysiąc
osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 8 stycznia 2026 r., Sąd Okręgowy w Katowicach,
wydanym w sprawie z powództwa E. P. przeciwko D. B. , o zapłatę, na skutek
apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego Katowice -Wschód w Katowicach z 4
kwietnia 2025 r., odrzucił apelację.
I CNP 59/26
2
Powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia postanowienie Sądu Okręgowego w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, którego celem jest uzyskanie prejudykatu
umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych za
szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 424 1 § 1 k.p.c.
można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie
stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze
innych środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu nie było i
nie jest możliwe. W ramach tak określonej kontroli nie można żądać stwierdzenia
niezgodności z prawem prawomocnych postanowień wydawanych w toku