Treść orzeczenia
I CNP 6/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski
21 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi K.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z 4 lipca 2018 r., IV Ca 1885/16,
wydanego w sprawie z powództwa K .M.
przeciwko A.W.
o zapłatę,
odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
(E.M.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 4 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy Warszawa -Praga w Warszawie
oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z 29 lutego
2016 r., w którym Sąd oddalił powództwo o zasądzenie od pozwanego 1 502,53 zł
z odsetkami.
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku
z 4 lipca 2018 r., zaskarżając go w całości i powołując się na naruszenie art. 23
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, art. 770 1
k.p.c. w zw. z art. 49 ust. 2 i 3 ustawy o komorn ikach sądowych i egzekucji, art.
820 oraz 365 § 1 k.p.c.
I CNP 6/23
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd
Najwyższy ma charakter prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu
Państwa roszczeń odszkodowawczych za szkodę wyrządzoną przez niezgodne
z prawem wykonywanie władzy publicznej (art. 417 1 § 2 k.c.). Z utrwalonego
stanowiska Sądu Najwyższego wynika, że niezgodność z prawem orzeczenia
musi mieć charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty (zob. np.