Treść orzeczenia
I CNP 60/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Karol Weitz
13 maja 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 13 maja 2024 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki
komandytowej w R. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 2 marca 2021 r., X Gz 125/21,
wydanego w sprawie z powództwa T . spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
spółki komandyt owej w R.
przeciwko F. GmbH w P., Niemcy
o zapłatę,
Odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, pozwalającym na zakwestionowanie
orzeczeń, których wydanie stało się źródłem szkody, a które równocześnie
pozostają w oczywisty i rażący sposób sprzeczne z prawem.
Podstawę uwzględnienia skargi stanowić może wadliwość orzeczenia
o zasadniczym i ewidentnym charakterze, nie zaś każdy, nawet marginalny
czy wątpliwy, wypadek jego sprzeczności z prawem (por. m.in. postanowienia
Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, nie publ. oraz
z dnia 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14, nie publ.). Równocześnie skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyrok u posiada ściśle
I CNP 60/23
2
określony cel - służąc uzyskaniu prejudykatu w rozumieniu art. 417 1 § 2 k.c.,
niezbędnego do dochodzenia odpowiedzialności od szkodowawczej Skarbu
Państwa w odrębnym postępowaniu.
Zgodnie z 424 5 § 1 k.p.c. , skarga powinna zawierać oznaczenie wyroku,
od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości