Treść orzeczenia
I CNP 60/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
18 września 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 18 września 2025 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi T.H.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
w Białymstoku
z 20 czerwca 2023 r., II Ca 638/22,
wydanego w sprawie z powództwa T.H.
przeciwko A.S. i P.S.
o zapłatę,
1. odrzuca skargę,
2. zasądza od T.H. na rzecz A.S. i P.S. kwotę 2700 (dwa tysiące
siedemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenie
orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania skargowego.
[J.T.]
I CNP 60/24
2
UZASADNIENIE
Powód T.H. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku, którym uwzględniono
w części apelację pozwanych A.P. i P.S. od wyroku Sądu pierwszej instancji
wydanego w sprawie o zapłatę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie
prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa odszkodowania za
szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej.
Środek ten, unormowany w art. 424 1 § 1 k.p.c., ma wysoce sformalizowany
charakter. Obligatoryjne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia wymienione zostały w art. 424 5 § 1 i 2 k.p.c.
W pierwszym z przywołanych przepisów wyliczono elementy konstrukcyjne
omawianej skargi, których pominięcie skutkuje odrzuceniem tego środka
zaskarżenia – bez wzywania do uzupełnienia stwierdzonych braków
(art. 424 8 § 1 k.p.c.).
Wśród wymagań formalnych skargi mieści się m.in. przytoczenie jej podstaw
oraz ich uzasadnienie (art. 424 5 § 1 pkt 2 k.p.c.), wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.) oraz wniosek