Treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 61/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 października 2022 r.
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt VI Ca 209/19,
w sprawie z powództwa R . K.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń spółce akcyjnej w Ł .
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 października 2022 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek pozwanej o zasądzenie
kosztów postępowania wywołanych skargą.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 424 5 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest
wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1),
przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy
(pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie
niezgodności wyroku z prawem (pkt 6).
2
W judykaturze przyjmuje się, że wszystkie wymogi skargi wymienione w art.
424 5 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, aby pismo strony mogło być uznane za
skargę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2007 r., III CNP
78/07, nie publ.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest
brakiem istotnym, nieusuwalnym w postępowaniu naprawczym i powoduje jej