Treść orzeczenia
I CNP 85/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
19 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.M.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego dla Krakowa -Nowej
Huty w Krakowie
o zapłatę,
na skutek skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
M.M.
wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 30 maja 2022 r., I ACa 1342/21,
1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania,
2. zasądza od M.M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej 1000 (tysiąc) złotych
tytułem kosztów postępowania.
[J.T.]
UZASADNIENIE
Powód M.M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, którym oddalono apelację
powoda w sprawie o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu
Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CNP 85/24
2
Wstępnie należy zauważyć, że w ww. sprawie skarżącemu przysługiwała
skarga kasacyjna. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Apelacyjnego nie podlegała jednak z tego powodu odrzuceniu, gdyż
przedstawiono w niej argumentację odnoszącą się do art. 424 1 § 2 k.p.c.
Jednocześnie jednak nie zachodziły przyczyny pozwalające na przyjęcie tej skargi
do rozpoznania.
W przedmiocie przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzeka w ramach tzw.
przesądu, którego celem jest wyeliminowanie skarg oczywiście bezzasadnych
(art. 424 9 k.p.c.). Oceny, czy skarga jest "oczywiście bezzasadna", dokonuje się
w powiązaniu z kryterium "niezgodności orzeczenia z prawem", odnoszącym się do
elementu konstrukcyjnego skargi wymienionego w art. 424 5 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.
Badając podstawy do przyjęcia skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy
uwzględnia zakres swej kognicji wynikający z art. 424 10 zd. 1 k.p.c., tj. fakt
związania podstawami skargi, a także art. 424 4 zd. 2 k.p.c., stanowiący, że