Treść orzeczenia
I CSK 100/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
23 maja 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 maja 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 24 sierpnia 2022 r., V ACa 916/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża pozwaną kosztami postę powania kasacyjnego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
I CSK 100/23
2
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A.
powołała się na istotne zagadnienia prawne i potrzebę wykładni przepisów prawa w
zakresie, po pierwsze, możliwości zastąpienia przepisem dyspozytywnym
abuzywnego postanowienia umowy kredytu, powiązanej z walutą obcą,
odnoszącego się do sposobu określania kursu w aluty obcej, oraz, po drugie,
interesu prawnego w żądaniu ustalenia nieistnienia stosunku prawnego, jeżeli
kredytobiorca, mimo braku przeszkód, nie zgłasza roszczeń o świadczenie.
Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.)