Treść orzeczenia
I CSK 1018/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
16 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.M. i T.M.
przeciwko S. spółce akcyjnej w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej S. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 7 grudnia 2023 r., I ACa 952/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od S. spółki akcyjnej w W. na rzecz A.M. i T.M.
kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty, tytuł em
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
[J.T.]
I CSK 1018/24
2
UZASADNIENIE
Pozwany S. S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Lublinie oddalającego apelację skarżącego w sprawie
o ustalenie toczącej się z powództwa A.M. i T.M.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał
potrzebę dokonania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Podniósł, że wykładni
wymagają art. 385 1 § 1 i 2 k.c. Zdaniem pozwanego wspomniane przepisy Kodeksu
cywilnego wywołują rozbieżności orzecznicze dotyczące skutków uznania
postanowienia umownego za niedozwolone i możliwości zastąpienia takich klauzul
przepisami o charakterze dyspozytywnym.
Z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz
kierunku jej zarzutów wynika, że intencją banku było wykazanie, że dostrzegany