Treść orzeczenia
I CSK 1019/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
28 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S . D.
przeciwko Bank w W. Oddział w Polsce
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skarg kasacyjnych S. D. i Bank w W. Oddział w Polsce
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 4 listopada 2022 r., I ACa 425/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego
do rozpoznania;
2) przyjmuje skargę kasacyjną powódki do rozpoznania;
3) pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie
w sprawie.
UZASADNIENIE
Powódka S . D. i pozwany Bank w W. wnieśli skargi kasacyjne od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 4 listopada 2022 r.
Skarga powódki została przyjęta do rozpoznania.
I CSK 1019/23
2
Pozwany wniósł o przyjęcie wniesionej przez siebie skargi kasacyjnej
do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Zdaniem skarżącego
w sprawie występują istotne zagadnienia prawne związane z wykładnią:
1) art. 385 1 § 1 zd. drugie k.c. w zw. z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady
93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawach nieuczciwych warunków w umowach
konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”) w zw. z motywem dwudziestym
pierwszym dyrektywy 93/13, sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie,
czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie
o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych nieokreślających
głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne,
prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro klauzule ryzyka
walutowego, określające - zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej - główny przedmiot tej umowy, nie stanowią
niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych?
2) art. 385 1 § 2 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 oraz w zw.