Treść orzeczenia
I CSK 1054/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
7 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 7 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W. O. i M. J.
przeciwko Bankowi
o ustalenie, ewentualnie o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 16 grudnia 2022 r., VI ACa 915/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5400
(pięć tysięcy czterysta) zł, z ustawowymi odsetkami za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
pozwanemu niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem
kosztów postępowania kasacyjnego.
(E.C.)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 16 grudnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie
oddalił apelację pozwanego Banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z
I CSK 1054/24
2
17 sierpnia 2021 r., który ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny zawarta 12 lipca
2006 r. pomiędzy powodami W . O. i M. J. a pozwanym jest w całości nieważna.
Pozwany oparł skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego na
podstawie naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 278 k.p.c. w zw. z art. 227
k.p.c. i w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz naruszenia przepisów prawa materialnego:
art. art. 385 1 § 1 i 2 k.c., art. 385 2 k.c. w zw. z art. 1 ust. 2 i art. 6 ust. 1 Dyrektywy
Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w
umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”) i § 8 ust. 4 Regulaminu
kredytowania osób fizycznych w ramach usług bankowości hipotecznej w Banku
Millennium S.A.; art. 385 1 § 1 k.c. w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia