Treść orzeczenia
I CSK 1090/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
23 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Finansów
przeciwko Narodowemu Bankowi Polskiemu i P.M.
o wpis zmiany wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej KW nr […] ,
na skutek skargi kasacyjnej P.M.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Koszalinie
z 4 października 2023 r., VII Ca 204/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża P .M. kosztami postępowania kasacyjnego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
(A.G.)
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia
w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli
skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania
przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez
powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym,
które – zgodnie z art. 398 9 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. – będą mogły stanowić
podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych
I CSK 1090/24
2
jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii
przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w
Koszalinie z 4 października 2023 r. (sygn. akt VII Ca 204/23) pełnomocnik
uczestniczki postępowania P .M. oparł wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na
przyczynach określonych w art. 398 9 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c., wskazując na potrzebę
wykładni przepisów prawa materialnego oraz oczywistą zasadność skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: